نوشته های سبز و لیمویی

خطبه 235-نهج البلاغه

در سوگ پيامبر (ص) 

(به هنگام غسل دادن پيامبر صلّی اللّه عليه و آله و سلّم فرمود) 

پدر و مادرم فدای تو ای رسول خدا! با مرگ تو رشته ای بريد كه در مرگ ديگران نبريد، با مرگ تو رشته پيامبری، و فرود آمدن پيام و اخبار آسمانی گسست. مصيبت ِ تو، ديگر مصيبت ديدگان را به شكيبايی واداشت، و همه را در مصيبت تو يكسان عزادار كرد. 

اگر به شكيبايی امر نمي كردی، و از بي تابی نهی نمی فرمودی، آنقدر اشك مى ريختم تا اشكها تمام شود، و اين درد ِ جانكاه هميشه در من مى ماند، و اندوهم جاودانه مي شد، كه همه اينها در مصيبت تو ناچيز است ! چه بايد كرد كه زندگى را دوباره نمى توان باز گرداند، و مرگ را نمی شود مانع شد، پدر و مادرم فدای تو! ما را در پيشگاه ِ پروردگارت ياد كن، و در خاطرات نگهدار.